Ο κινηματογραφικός οδοστρωτήρας του Marvel Cinematic Universe σε τρεις φάσεις, μια δεκαετία τώρα, ολοκληρώνεται με κορωνίδα την τελευταία ταινία των Avengers που έχει σπάσει ταμεία, έχει φέρει τα ‘πάνω κάτω’ στο franchizing του σινεμά κλπ. Όμως κάτω από τα ‘αποκαΐδια’ του χαμού αυτού, τί απομένει; Ας το δούμε υπό το πρίσμα της οπτικής μου, όντας πλέον, παλαιός και ταπεινός comic fan και έχοντας παρατηρήσει εξ αρχής την εξέλιξη των υπερηρωικών ταινιών εν γένει.

Η ιστορία μας συνεχίζει από εκεί που μείναμε σε μία μετα-αποκαλυπτική Γη, οι εναπομείναντες υπερ-ήρωες προσπαθούν να μαζέψουν τα κομμάτια τους όταν σαν από μηχανής θεός, ένα ποντίκι πατά κουμπάκια στη συσκευή που είχε παγιδεύσει τον Antman στον ‘Κβαντικό Κόσμο’ και τον απελευθερώνει. Ο τελευταίος τρέχει για να δώσει τη λύση στους άλλους, με την κλασική θεωρεία του ταξιδιού στο χρόνο. Σκοπός να μαζευτούν τα Infinity Gems (από τις προηγούμενες ταινίες) και να τα χρησιμοποιήσουν ώστε να επαναφέρουν τον κόσμο που χάθηκε στο ‘Infinity War’. Φυσικά όλα αυτά θα γίνουν με τα αναμενόμενα ευτράπελα που μπορούν να συμβούν σε ένα τέτοιο εγχείρημα, με άμεσες αναφορές και homage στην κλασική τριλογία του ‘Back to the Future’. Όλα φυσικά οδηγούν και στην υποχρεωτική επική τελική μάχη.

Ας ξεκαθαρίσουμε ότι τόσο το ‘Endgame’ όσο και το περσινό ‘Infinity War’, είναι μέρη μίας ολότητας που όχι μόνο μοιράζεται μεταξύ τους, αλλά όπως αποδεικνύεται και με όλες τις υπόλοιπες ταινίες του MCU. Είναι σχεδόν αδύνατο για κάποιον που δεν έχει υπόψιν του το σύνολο, να παρακολουθήσει ικανοποιητικά τις δύο αυτές ταινίες και ειδικά την τελευταία. Μιλάμε λοιπόν για μία ταινία ‘ραβασάκι’ απέναντι στους αληθινούς fans (των ταινιών, παρά των comics), μάλιστα σεναριακά οι ανατροπές είναι αμελητέες παρά τον ‘ογκόλιθο’ διάρκειας της ταινίας στις τρεις ώρες, κάτι που υπογραμμίζει το προαναφερθέν για το πού απευθύνεται.

Είναι επίσης πολύ εύκολο και άχαρο να αναλωθεί κανείς στο ‘ψείρισμα’ για το κατά πόσο αναλύονται ικανοποιητικά οι χαρακτήρες, οι σκηνές και η εξέλιξη του σεναρίου. Κοινώς το editing και ο ρυθμός της ταινίας, τα οποία βέβαια δεδομένου της πληθώρας χαρακτήρων, συνολικών και επί μέρους ιστοριών, είναι ήδη προβληματικά. Έχουμε ίσως το πιο αδύναμο σημείο του ρυθμού, την πρώτη ώρα της ταινίας να περνά αργά και βασανιστικά, προσπαθώντας να περάσει βεβιασμένα το ήδη γνωστό από την προηγούμενη ταινία αίσθημα της απώλειας και απελπισίας, κάτι που πιστεύω ότι ήταν παράταιρο ακόμα και για τους πιο hardcore fans. Η 2η ώρα της ταινίας είναι σίγουρα και η πιο ενδιαφέρουσα με την ουσιαστική εξέλιξη του σεναρίου και την επίσκεψη στις παλαιότερες ταινίες του franchise μέσω του ταξιδιού στο χρόνο. Το τελικό μέρος φυσικά με τη μάχη και τα επακόλουθα, είναι μεν χορταστικό action, τίγκα δε στα κλισέ (και cgi σε σημεία εμφανώς βιαστικά).

Για να είμαι ειλικρινής περίμενα πολύ χειρότερο αποτέλεσμα, καθώς αμφότεροι οι αδελφοί Russo είχαν θέσει εαυτούς ανάμεσα σε σκηνοθετικές ‘Συμπληγάδες’. Το ίδιο και οι σεναριογράφοι Christopher Markus και Stephen McFeely που όμως κατάφεραν να μείνουν πιστοί στην κληρονομιά του MCU χωρίς να δημιουργήσουν κενά στην αφήγηση. Παράλληλα διατήρησαν συνεκτικότητα και με τις παλαιότερες ταινίες, χρησιμοποιώντας μια πληθώρα μικρών και μεγάλων ‘tropes’ στην αφήγησή τους. Η λύση τους ήταν να προσπαθήσουν να τραβήξουν την προσοχή του κοινού στους κεντρικούς χαρακτήρες, την αρχική ομάδα των Εκδικητών δηλαδή και να αφήσουν στο παρασκήνιο με μικρά διαλείμματα τους υπόλοιπους. Όντως το αποτέλεσμα δικαιώνει τις ερμηνείες των βασικών ηθοποιών και είναι αυτοί που πραγματικά καταφέρνουν να δώσουν ένα αυθεντικό συναίσθημα ολοκλήρωσης και ουσιαστικού τέλους στα περισσότερα από τα arcs που είχαν ξαμοληθεί από την επέλαση των Marvel ταινιών, αφήνοντας παράλληλα και χώρο για τη συνέχεια του υπόλοιπου franchise.
Άλλωστε η στιβαρή σκιαγράφηση των χαρακτήρων είναι το ατού των Marvel Studios σε σύγκριση με τους υπόλοιπους ανταγωνιστές στο είδος.

Γενικά θεωρώ μέτριο το όραμα των Russo (πολύ μουντή κάμερα φωτογραφίας για το είδος) και σκηνοθετικά κατώτερο του αρχικού σκηνοθέτη Joss Whedon (πολύ δυναμικότερη η κίνηση του φακού του), όμως υποπτεύομαι ότι η φορμουλαϊκή τους οπτική, σε αυτό το εγχείρημα τους γλύτωσε από τα χειρότερα αποτελέσματα. Ελπίζω ότι η τέταρτη κινηματογραφική περίοδος της Marvel θα την βρει σε τολμηρότερα μονοπάτια δημιουργικότητας που ανέδειξαν σκηνοθέτες όπως οι James Gunn (Guardians of the Galaxy) και Taika Waititi (Thor: Ragnarok). Το τί ρόλο θα παίξει η Disney στο εν λόγω franchise βέβαια είναι ανοιχτό προς ερμηνείες.

Εκεί που θέλω να καταλήξω όμως είναι το τί απομένει ουσιαστικά για εμάς τους φίλους των comics από πριν γίνει το κινηματογραφικό τους ‘Big Bang’; Είμαι σίγουρος ότι comic fans σε όλο τον κόσμο, θυμούνται ακόμη τις εποχές που τα comics και οι super ήρωες δεν ήταν mainstream και ήταν λόγος ακόμη και περιθωριοποίησης. Εξ αρχής βιώσαμε μία απελευθέρωση έκφρασης όταν για παράδειγμα, εκτός των άλλων, σταματήσαμε να συγκεντρώνουμε τα περίεργα βλέμματα όταν τολμούσαμε να φορέσουμε σχετικά μπλουζάκια, να διαβάζουμε δημοσίως κλπ.

Ειδικότερα στην Ελλάδα πλέον το sub-culture μας είναι κοινωνικά ανεκτό και μπορούμε πολύ ευκολότερα να βρούμε καταστήματα σχετικά με τα comics, ενώ οι εκδοτικοί είναι πιο ενεργοί στον τομέα. Η αξία των ταινιών καθεαυτών για εμάς είναι επουσιώδης, άλλωστε οι ταινίες δεν είναι σε καμία περίπτωση τα comics ως δημιουργικό μέσο και είμαστε οι πρώτοι που ενθουσιαστήκαμε και απογοητευτήκαμε με τις διάφορες μεταφορές τους.
Ασχέτως αποτελέσματος της κινηματογραφικής μεταφοράς, νιώθω ότι ‘χρωστάω’ λίγη ευγνωμοσύνη στην ‘οικογένεια’ των Marvel Studios, γιατί ήταν αυτοί που κατάφεραν με τον τρόπο τους τα παραπάνω. Και αυτό είναι που με έκανε να σκεφτώ με κάποια συγκίνηση στο τέλος των credits, ο ήχος του σφυριού του Robert Downey Jr. ως Tony Stark, να σφυρηλατεί την πρώτη πανοπλία του στην πρώτη ταινία του Iron Man, κλείνοντας τον κύκλο από το σωτήριον έτος 2008.

Υ.Γ: Ευχαριστώ τον Jim Starlin για την ‘easter egg’ παρουσία σε σκηνή της ταινίας, θυμίζοντας ότι οι μεγάλοι δημιουργοί, δεν μας τέλειωσαν με τον εκλειπόντα Stan Lee.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here