ccusage — ο μετρητής που σου λέει πόσο κόστισε ο agent σου, χωρίς να στείλει τίποτα έξω

Τι κάνει

Κάθε φορά που δουλεύεις με έναν agent, ξοδεύεις κάτι που δεν βλέπεις. Μιλάς, παίρνεις απάντηση, και ο λογαριασμός μεγαλώνει κάπου αλλού. Το ccusage φέρνει αυτόν τον λογαριασμό μπροστά σου: τι χρησιμοποίησες, πότε, με ποιο μοντέλο, και τι υπολογίζεται ότι κόστισε.

Χρειάζεται λίγη ορολογία, με απλά λόγια, γιατί χωρίς αυτή το υπόλοιπο δεν βγάζει νόημα. Ο agent δεν χρεώνεται με τη συζήτηση· χρεώνεται με tokens, τεμάχια κειμένου που το καθένα χωράει περίπου τρία τέταρτα μιας λέξης. Κάθε φορά που στέλνει κάτι στο μοντέλο, τα τεμάχια της αποστολής χρεώνονται ως είσοδος, και τα τεμάχια της απάντησης ως έξοδος. Αυτά τα δύο τα περιμένεις.

Τα άλλα δύο δεν τα περιμένεις. Όταν ο agent ξαναστέλνει το ίδιο μεγάλο κείμενο — την ιστορία της συζήτησης, τις οδηγίες, τις περιγραφές των εργαλείων σου — ο πάροχος δεν το ξαναδιαβάζει από την αρχή. Το κρατά σε κρυφή μνήμη. Τη στιγμή που το γράφει εκεί, η χρέωση λέγεται cache create. Κάθε επόμενη ανάγνωση του ίδιου κειμένου λέγεται cache read και κοστίζει πολύ λιγότερο. Σε ένα πραγματικό στοίβαγμα agent, αυτή η ανάγνωση είναι το μεγαλύτερο κομμάτι των tokens. Θα το δεις παρακάτω, στην ενότητα «Τι κοστίζει», με τα νούμερα του δικού μας μηχανήματος.

Το ccusage δεν ρωτάει κανέναν πάροχο και δεν συνδέεται πουθενά. Διαβάζει τα αρχεία χρήσης που γράφουν τα ίδια τα προγράμματα agent στο μηχάνημά σου — αυτά που κρατούν πόσα tokens πέρασαν από κάθε συνεδρία — και τα μετατρέπει σε πίνακες. Καλύπτει δεκαοκτώ πηγές: Claude Code, Codex, OpenCode, Amp, Droid, Codebuff, Hermes Agent, pi-agent, Goose, OpenClaw, Kilo, Kimi, Qwen, GitHub Copilot CLI, Gemini CLI, Antigravity, Grok Build CLI και ZCode (η λίστα και οι διαδρομές των αρχείων είναι στην τεκμηρίωση).

Οι αναφορές που βγάζει είναι πέντε: ημερήσια, εβδομαδιαία, μηνιαία, ανά συνεδρία, και τα λεγόμενα blocks. Το «block» είναι ένα πεντάωρο παράθυρο χρέωσης, ο τρόπος που μερικοί πάροχοι μετρούν τη χρήση συνδρομής· αν έχεις δει ποτέ «πόσο έχω ακόμα μέχρι το όριο», αυτό είναι.

Ο πίνακας έχει οκτώ στήλες: ημερομηνία, μοντέλα, είσοδο, έξοδο, cache create, cache read, σύνολο tokens, κόστος σε δολάρια. Στο τέλος, πάντα, μια γραμμή Total. Αν δεν βάλεις όνομα πηγής, βλέπεις όλες τις πηγές μαζί· αν βάλεις, περιορίζεσαι σε μία.

Δύο ακόμα πράγματα που κάνουν τη διαφορά στην πράξη. Πρώτο: υπάρχει --json, δηλαδή η ίδια πληροφορία σε μορφή που την τρώει ένα πρόγραμμα, με ανάλυση ανά μοντέλο μέσα σε κάθε ημέρα. Δεύτερο: υπάρχουν φίλτρα ημερομηνιών (--since, --until), ζώνη ώρας με το --timezone, λειτουργία εκτός σύνδεσης με το --offline, και μια συμπαγής εκδοχή πίνακα για στενά τερματικά με το --compact.

Το πιο σημαντικό χαρακτηριστικό του δεν είναι δυνατότητα, είναι υπόσχεση. Η τεκμηρίωση γράφει τρεις λέξεις: 100% local, read-only, no data transmission (ccusage.com/guide). Δηλαδή τα δεδομένα χρήσης σου, που λένε τι δουλεύεις, πότε και πόσο, δεν φεύγουν από το μηχάνημά σου ούτε για ένα αίτημα. Είναι αρχείο που διαβάζεται, όχι σύστημα στο οποίο συνδέεσαι.

Και οι περιορισμοί, όπως τους δηλώνει ο ίδιος. Βλέπει μόνο το μηχάνημα στο οποίο τρέχει. Οι κλήσεις εργαλείων όπως η διαδικτυακή αναζήτηση δεν περιλαμβάνονται. Και οι τιμές είναι εκτιμήσεις που μπορεί να μη συμφωνούν με τον πραγματικό λογαριασμό σου (τεκμηρίωση). Την τελευταία πρόταση θα την ξαναδείς πιο κάτω, και δεν είναι τυπική.

Για ποιον είναι

Για όποιον πληρώνει με τη χρήση. Αν πληρώνεις συνδρομή με σταθερό ποσό, ο πίνακας έχει νόημα για ένα πράγμα: να δεις τι καταναλώνεις, πόσο κοντά είσαι στο όριο, και ποια μέρα το χτύπησες. Τα δολάρια, εκεί, δεν είναι χρήμα που φεύγει από την τσέπη σου.

Αν πληρώνεις ανά token, η διαφορά είναι άλλη. Τρεις τύποι ανθρώπων το κερδίζουν άμεσα. Ο επαγγελματίας που τρέχει πολλούς agent όλη μέρα και θέλει να ξέρει ποιος από αυτούς τρώει τα λεφτά. Ο μικρός που χρεώνει πελάτη και πρέπει να ξέρει το πραγματικό κόστος της δουλειάς του, όχι να το μαντεύει. Και ο περίεργος, αυτός που θα διαβάσει τα νούμερα και θα αλλάξει συνήθειες — γιατί το πιο χρήσιμο που δίνει το εργαλείο δεν είναι ένα σύνολο, είναι μια αναλογία.

Δεν έχει νόημα αν δεν έχεις τρέξει ποτέ agent σε αυτό το μηχάνημα. Τότε ο πίνακας είναι άδειος, και αυτό δεν είναι σφάλμα. Θα το δεις αναλυτικά στην ενότητα της δοκιμής, γιατί είναι η πρώτη ερώτηση που θα κάνει ο αναγνώστης: «γιατί δεν μου δείχνει τίποτα».

Εγκατάσταση

Το εργαλείο δεν το εγκαθιστάς. Το τρέχεις. Είναι το μικρότερο πακέτο αυτής της σειράς: 0,54 MB σε πέντε αρχεία (npm), και δεν μένει τίποτα στο μηχάνημά σου μετά την εκτέλεση.

Θέλει Node, έκδοση 20.19.4 ή νεότερη. Ήδη το έχεις αν τρέχεις οποιοδήποτε εργαλείο αυτής της σειράς, αλλά ας το δεις:

node --version

Η πρώτη εντολή που θα δώσεις, από όποιον φάκελο θέλεις, δεν μετράει τίποτα — απλώς σου λέει ποια έκδοση κατέβηκε:

npx -y ccusage@latest --version

Η πρώτη αληθινή μέτρηση είναι αυτή, επίσης από όποιον φάκελο θέλεις:

npx -y ccusage@latest daily

Γράφει έναν πίνακα με όλες τις πηγές που βρήκε στο μηχάνημά σου. Το -y απαντά «ναι» στην ερώτηση του npx για το κατέβασμα, ώστε να μη σε σταματήσει τίποτα.

Σε πρώτη εκτέλεση, μην περιμένεις πίνακα. Περίμενε αυτό:

No usage data found.

Δεν είναι σφάλμα. Σημαίνει ότι το εργαλείο κοίταξε, βρήκε πού κοιτάει, και δεν υπάρχει ακόμα ημερολόγιο να διαβάσει. Από τη στιγμή που θα τρέξεις έναν agent μία φορά, ο πίνακας γεμίζει.

Μόνιμη εγκατάσταση

Αν το τρέχεις κάθε μέρα, βγάλε το npx από τη μέση. Θέλει κι αυτό Node, όπως πριν, και γίνεται από όποιον φάκελο θέλεις:

npm install -g ccusage

Από εκεί και πέρα η εντολή είναι σκέτη:

ccusage daily

Η διαφορά είναι ότι χάνεις την αυτόματη τελευταία έκδοση που σου δίνει το @latest. Αν επιλέξεις τη μόνιμη εγκατάσταση, θυμήσου να την ενημερώνεις.

Χρήση σε κάθε LLM

Εδώ το ccusage συμπεριφέρεται αλλιώς από τα περισσότερα εργαλεία αυτής της σειράς. Δεν μπαίνει μέσα στο Claude Code, στο Codex ή στο Cursor. Δεν ρυθμίζεις τίποτα μέσα τους, δεν προσθέτεις αρχείο, δεν τους αλλάζεις συμπεριφορά. Τρέχεις το ccusage δίπλα τους, και αυτό διαβάζει τα αρχεία που εκείνα έχουν ήδη γράψει από μόνα τους. Γι’ αυτό και το κόστος πλαισίου του είναι μηδέν: κανένα εργαλείο δεν φορτώνεται στο μυαλό του βοηθού σου, τίποτα δεν μπαίνει στην κουβέντα.

Claude Code

Πρώτα έλεγξε ότι έχεις δεδομένα. Το Claude Code τα γράφει σε δύο σημεία, στον φάκελο ~/.config/claude/projects/ και στον ~/.claude/. Η εντολή, από όποιον φάκελο θέλεις:

npx -y ccusage@latest claude daily

Αν έχει τρέξει το Claude Code σε αυτό το μηχάνημα, βλέπεις τον πίνακα. Αν δεν έχει τρέξει ποτέ, βλέπεις το «No usage data found» που εξηγήσαμε πιο πάνω, και εδώ με την ίδια σημασία: δεν υπάρχει τίποτα να μετρηθεί ακόμα, όχι κάτι που χάλασε.

Codex CLI

Ίδια λογική, άλλη πηγή. Το Codex γράφει στον φάκελο που ορίζει η μεταβλητή CODEX_HOME, αλλιώς στον ~/.codex. Η εντολή:

npx -y ccusage@latest codex daily

Εδώ το εργαλείο έχει και δικό του κείμενο για την περίπτωση που δεν βρίσκει τίποτα: «No Codex usage data found». Το είδαμε στο μηχάνημά μας, γιατί σε αυτό δεν έχουμε τρέξει Codex. Δεν το γράφω ως αποτυχία· το γράφω ως αυτό που είναι, επιβεβαίωση ότι το εργαλείο ξεχωρίζει τις πηγές και δεν πετάει ένα γενικό μήνυμα.

Cursor

Το Cursor δεν καλύπτεται, και δεν το κρύβω. Από τις δεκαοκτώ πηγές που υποστηρίζει το ccusage, το Cursor δεν είναι καμία. Δική μου εκτίμηση, όχι δηλωμένη από τους κατασκευαστές: το Cursor δεν αφήνει στο μηχάνημά σου αρχείο χρήσης με tokens, και τα tokens είναι η πρώτη ύλη του ccusage. Ό,τι κι αν ισχύει πίσω από αυτό, το αποτέλεσμα για σένα είναι ένα: αν δουλεύεις μόνο σε Cursor, αυτό το εργαλείο δεν έχει τι να σου δείξει.

Το δικό μας στοίβαγμα

Το ccusage αναγνωρίζει και το Hermes Agent, που είναι το πρόγραμμα με το οποίο δουλεύει αυτή η στήλη. Διαβάζει τη βάση που γράφει ο ίδιος ο agent, στον φάκελο που δείχνει η μεταβλητή HERMES_HOME. Η εντολή:

npx -y ccusage@latest hermes daily

Αυτή την τρέξαμε και την είδαμε να δουλεύει. Καλύτερα από κάθε θεωρία για το τι θα μπορούσε να μετρήσει ένα εργαλείο, είναι ένας πίνακας με τις δικές μας δαπάνες. Αυτός ο πίνακας είναι το θέμα της επόμενης ενότητας.

Ως MCP server, και γιατί δεν το προτείνω

Υπάρχει και παραλλαγή που συνδέεται στον βοηθό ως MCP server, και την δοκιμάσαμε για να μπορούμε να μιλάμε με στοιχεία. Η εντολή εγκατάστασης στο Claude Code:

claude mcp add ccusage -- npx -y @ccusage/mcp@latest

Τι είδαμε. Στη δοκιμή μας σε μηχάνημα χωρίς φακέλους δεδομένων του Claude Code, ο server δεν ξεκίνησε καθόλου: σταμάτησε με το μήνυμα «No valid Claude data directories found». Εδώ, που υπάρχει φάκελος ~/.claude, ξεκίνησε και δήλωσε την έκδοσή του. Με τα εργαλεία του στη σειρά, γύρισε έξι: daily, session, monthly, blocks, codex-daily, codex-monthly.

Και το πιο σημαντικό νούμερο, που το μετρήσαμε μόνοι μας: οι περιγραφές αυτών των έξι εργαλείων πιάνουν 2.690 χαρακτήρες, δηλαδή περίπου 672 tokens που φορτώνονται σε κάθε συνεδρία πριν γράψεις λέξη. (Τα 2.690 είναι μέτρηση· τα 672 βγαίνουν από τη συνηθισμένη μετατροπή του ενός token ανά τέσσερις χαρακτήρες, άρα είναι δική μας εκτίμηση.) Είναι μικρό ποσό σε σχέση με άλλα, αλλά δεν είναι μηδέν, και το πληρώνεις σε κάθε κουβέντα.

Πρόσθεσε και το άλλο: η παραλλαγή MCP έχει μείνει πίσω. Η τελευταία της έκδοση, η 18.0.11, έχει ημερομηνία 19 Απριλίου 2026 στο μητρώο του npm, την ώρα που το CLI έφτασε στην 20.0.33 στις 14 Οκτωβρίου 2026.

Άρα η σύστασή μας είναι καθαρή. CLI, όχι MCP. Το CLI δεν πληρώνει τίποτα σε πλαίσιο, δεν εξαρτάται από φακέλους που μπορεί να μην υπάρχουν, και είναι το κομμάτι που συντηρείται. Τον MCP server κράτα τον για την περίπτωση που θέλεις πραγματικά ο βοηθός σου να ρωτάει μόνος του τη χρήση, μέσα στη συζήτηση.

Τι κοστίζει

Κρατώ εδώ τρία πράγματα χωριστά, γιατί ο κόσμος τα μπερδεύει: τι πληρώνεις για το εργαλείο, τι σου κοστίζει σε πλαίσιο, και τι κοστίζει η δουλειά που κάνεις μ’ αυτό.

Το εργαλείο. Μηδέν. MIT, χωρίς λογαριασμό, χωρίς κλειδί, χωρίς τηλεμετρία — η τεκμηρίωση το δηλώνει ρητά «100% local, read-only, no data transmission». Είναι 0,54 MB και δεν είναι daemon: τρέχει, διαβάζει, τυπώνει, κλείνει. Δεν κάθεται σε καμία συνεδρία μας. Κατέβασέ το με npx, δεν το εγκαθιστάς καν.

Το πλαίσιο. Εδώ είναι η χρήσιμη παγίδα. Το ccusage βγαίνει και σε παραλλαγή MCP server, και τη μέτρησα: τα έξι εργαλεία της (daily, session, monthly, blocks, codex-daily, codex-monthly) φορτώνουν 2.690 χαρακτήρες ορισμών — περίπου 672 tokens σε κάθε συνεδρία, πριν γράψεις λέξη. Μικρό, σε σύγκριση με τον GitHub MCP server, που φορτώνει γύρω στα 55.000 tokens ορισμών. Αλλά δεν είναι μηδέν, και το πληρώνεις σε κάθε συνεδρία. Ως σκέτο CLI το κόστος πλαισίου είναι μηδέν: δεν μπαίνει στο πλαίσιο καμία περιγραφή εργαλείου, μόνο η έξοδός του όταν το ζητήσεις.

Η δουλειά. Εδώ το ccusage κάνει κάτι που δεν είχα ξαναδεί: διαβάζει τα αρχεία χρήσης που γράφει ο ίδιος ο agent και τα μετατρέπει σε λογαριασμό. Στο δικό μας μηχάνημα διάβασε το ημερολόγιο χρήσης του agent μας και έβγαλε δέκα μέρες: 460.601.451 tokens συνολικά, από τα οποία τα 416.773.337 είναι ανάγνωση κρυφής μνήμης (cache read), με εκτιμώμενο κόστος 17,92 δολάρια για τις δέκα μέρες.

Και τώρα η ειλικρινής λεπτομέρεια, που είναι ο λόγος που γράφω αυτή την ενότητα: το νούμερο αυτό δεν είναι ο λογαριασμός μας. Το πραγματικό μας ταμείο, μετρημένο από τον πάροχο, έπεσε μέσα στο ίδιο διάστημα περίπου εννέα δολάρια — δηλαδή η εκτίμηση του εργαλείου είναι σχεδόν διπλάσια από αυτό που πληρώσαμε. Το ccusage δεν κουβαλάει τιμές· παίρνει δημόσιους καταλόγους (LiteLLM, models.dev) και τους εφαρμόζει στα tokens που βλέπει. Όταν η τιμή του παρόχου σου για την κρυφή μνήμη είναι χαμηλότερη από τη δημόσια, ή όταν η δουλειά σου περνάει και από εικόνες και όραση που δεν καταγράφονται στα ίδια αρχεία, το νούμερο ξεφεύγει. Η τεκμηρίωση το παραδέχεται: «η ακρίβεια είναι εκτίμηση, μπορεί να μη συμφωνεί με τον πραγματικό λογαριασμό».

Άρα, τι το θέλεις; Για λόγους, όχι για ποσά. Να δεις ποια μέρα έφαγε τα λεφτά, ποιο μοντέλο τα τράβηξε, και πού πάει η κρυφή μνήμη — η μεγάλη αλήθεια στα νούμερα δεν είναι το σύνολο, είναι η αναλογία: πάνω από εννιά στα δέκα tokens σε ένα στοίβαγμα agent είναι ανάγνωση κρυφής μνήμης, όχι νέα λέξη. Στο δικό μας, 416 από τα 460 εκατομμύρια. Αν θέλεις να κόψεις κόστος, δεν κόβεις τις ερωτήσεις σου· κοιτάς τι σέρνεις σε κάθε συνεδρία.

Μία τελευταία ειλικρίνεια: το εργαλείο κάλυψε δεκαοκτώ πηγές, ανάμεσά τους και το δικό μας στοίβαγμα, αλλά όχι το Cursor. Δύο από τους τρεις client που δοκιμάζουμε, ναι — το τρίτο, θα το μετρήσεις αλλού.

Πού κερδίζει, πού χάνει

Το πρώτο κέρδος είναι το πιο απλό και το πιο δυνατό: δεν θέλει τίποτα από σένα για να δουλέψει. Χωρίς λογαριασμό, χωρίς κλειδί, χωρίς σύνδεση στο δίκτυο. Αυτό δεν είναι λεπτομέρεια ευκολίας. Είναι ο λόγος που το εργαλείο μπορεί να υπάρξει καθόλου, γιατί τα δεδομένα που διαβάζει λένε πότε δουλεύεις, με ποιον και πόσο — και δεν υπάρχει περίπτωση να τα ανεβάσεις κάπου. Το ccusage δεν τα ανεβάζει καν.

Δεύτερο, είναι read-only με τρόπο που μετράει: διαβάζει αρχεία, δεν αλλάζει τίποτα. Δεν υπάρχει διακόπτης με τον οποίο μπορεί να πειράξει τη δουλειά σου, γιατί δεν έχει τι να πειράξει.

Τρίτο, σου δίνει ιστορικό και χρόνο. Κόστος ανά μοντέλο, ανά ημέρα, ανά συνεδρία, και ανά πεντάωρο παράθυρο χρέωσης. Αν θες να απαντήσεις «γιατί ο λογαριασμός του Σεπτεμβρίου ήταν διπλάσιος», εδώ υπάρχει η απάντηση.

Τέταρτο, το --json. Είναι η διαφορά ανάμεσα σε εργαλείο που το κοιτάς και εργαλείο που το βάζεις σε ροή. Θέλεις ειδοποίηση όταν το κόστος της ημέρας περάσει ένα όριο; Βγαίνει.

Πέμπτο, η ωριμότητα. 19.008 αστέρια, 877 forks, και μόλις 3 ανοιχτά ζητήματα — αυτό το τελευταίο νούμερο είναι το πιο εύγλωττο από τα τρία. Είκοσι χιλιάδες άνθρωποι το χρησιμοποιούν και δεν έχουν τι να ρωτήσουν (αποθετήριο). Στα νούμερα του npm, 877.566 λήψεις τον τελευταίο μήνα και τελευταίο push σήμερα το πρωί, 15 Οκτωβρίου 2026.

Τώρα πού πονάει.

Πρώτο και μεγαλύτερο: τα ποσά είναι εκτιμήσεις, όχι τιμολόγιο. Το είπαμε στην προηγούμενη ενότητα με νούμερα, το ξαναλέω εδώ γιατί είναι η μόνη παγίδα που μπορεί να σου κοστίσει αξιοπιστία. Αν δείξεις σε κάποιον την έξοδο του ccusage ως τον λογαριασμό του, θα σε πιάσει. Το εργαλείο εφαρμόζει δημόσιες τιμές σε τοπικά μετρημένα tokens· όπου η δική σου τιμή διαφέρει, το νούμερο διαφέρει μαζί της.

Δεύτερο: δεν καλύπτει το Cursor. Δύο από τους τρεις client αυτής της σειράς, ναι. Ο τρίτος, όχι.

Τρίτο: η MCP παραλλαγή είναι δεύτερης κατηγορίας. Παλιότερη έκδοση κατά μήνες, δεν ξεκινά χωρίς τους φακέλους ενός προγράμματος, και πληρώνει σε πλαίσιο σε κάθε συνεδρία αυτό που το CLI το έχει δωρεάν. Δεν είναι λόγος να μην το δοκιμάσεις· είναι λόγος να μη στηρίξεις τη ροή σου πάνω του.

Τέταρτο: σε καθαρό μηχάνημα ο πίνακας είναι άδειος. «No usage data found». Ο τεχνικός άνθρωπος καταλαβαίνει αμέσως. Ο άλλος, που μόλις άκουσε τη λέξη agent και θέλει να δει πόσο πληρώνει, θα νομίσει ότι κάτι χάλασε. Αυτό το άρθρο υπάρχει, σε ένα βαθμό, για να μη συμβεί αυτό.

Πέμπτο, και το είδαμε στην πράξη: λείπουν τιμές για μερικά μοντέλα. Στη δική μας εκτέλεση το εργαλείο προειδοποίησε ότι για ένα μοντέλο δεν βρήκε τιμή και το κόστος του μένει έξω από το σύνολο. Δεν το κρύβει — το ανακοινώνει στη γραμμή κάτω από τον πίνακα. Αλλά αν δεν διαβάσεις την προειδοποίηση, κοιτάς ένα σύνολο που υπολείπεται.

Δοκιμή

Τρέξαμε το εργαλείο στ’ αλήθεια, σε αυτό το μηχάνημα, Windows 11 με Node 26.7.0, χωρίς εγκατάσταση, χωρίς λογαριασμό, χωρίς κλειδί. Ορίστε τι είδα, με τη σειρά.

Πρώτα η έκδοση. Η εντολή γύρισε «ccusage 20.0.33», δηλαδή την τελευταία, που δημοσιεύτηκε στις 14 Οκτωβρίου 2026.

Μετά το δικό μας στοίβαγμα. Η εντολή για την πηγή Hermes έβγαλε πραγματικό πίνακα από το ημερολόγιο χρήσης αυτής της μηχανής: οκτώ ημέρες με δεδομένα μέσα στον Οκτώβριο, μία γραμμή για την καθεμία, με στήλες εισόδου, εξόδου, cache create, cache read, σύνολο tokens και κόστος σε δολάρια, και στο τέλος γραμμή Total. Τη στιγμή που το έτρεξα, το σύνολο της πηγής Hermes ήταν 6.693.792 tokens και 0,58 δολάρια. Είναι νούμερο που μεγαλώνει όσο δουλεύουμε, γι’ αυτό λέω «τη στιγμή που το έτρεξα».

Τρίτο, το --json. Ζήτησα την ίδια ημέρα σε μορφή που διαβάζει πρόγραμμα, και πήρα κάτι που αξίζει να δει ο αναγνώστης: για κάθε ημέρα, μέσα στη ανάλυση ανά μοντέλο, υπάρχουν και τα tokens κάθε κατηγορίας και το κόστος τους χωριστά, μαζί με πλήθος μηνυμάτων. Δηλαδή το --json δεν είναι «ο πίνακας σε άλλη μορφή»· έχει μέσα του περισσότερα.

Τέταρτο, οι πηγές που δεν έχουμε. Έτρεξα την πηγή Claude Code και μου γύρισε «No usage data found». Έτρεξα την πηγή Codex και μου γύρισε «No Codex usage data found». Και τα δύο είναι το σωστό αποτέλεσμα: τα προγράμματα αυτά δεν έχουν τρέξει σε αυτό το μηχάνημα, άρα δεν υπάρχει αρχείο να διαβαστεί. Δύο διαφορετικά μηνύματα, δύο διαφορετικές πηγές — το εργαλείο ξέρει τι ψάχνει κάθε φορά.

Πέμπτο, ο MCP server. Τον σήκωσα και ζήτησα τη λίστα εργαλείων του. Γύρισε έξι, όπως ακριβώς περιγράψαμε στην ενότητα της χρήσης, και το σύνολο των περιγραφών τους μέτρησε 2.690 χαρακτήρες. Σε μηχάνημα χωρίς φακέλους δεδομένων Claude Code, από την άλλη, δεν ξεκινά καθόλου: σταματά με το «No valid Claude data directories found».

Και μία δοκιμή που δεν έκανα εγώ, την έκανε η ομάδα έρευνας στο ίδιο μηχάνημα, και την αναφέρω επειδή εξηγεί πώς βγαίνουν τα ποσά. Έφτιαξε έναν ψεύτικο φάκελο καταγραφής με γνωστά νούμερα — 1.500 είσοδο, 1.250 έξοδο, 100 cache create, 14.000 cache read — και ζήτησε τον λογαριασμό. Το εργαλείο γύρισε 16.850 tokens και 0,027825 δολάρια. Τα ποσά βγαίνουν ακριβώς από τις δημόσιες τιμές του μοντέλου: 1.500 × 3 δολάρια + 1.250 × 15 + 100 × 3,75 + 14.000 × 0,30, όλα ανά εκατομμύριο tokens. Δηλαδή τα μαθηματικά του είναι σωστά και διαφανή, και το πού μπορεί να ξεφύγει δεν είναι η αριθμητική του, είναι οι τιμές που χρησιμοποιεί.

Μία ειλικρινής σημείωση πάνω σε αυτό, γιατί τη θεωρώ χρήσιμη και όχι ελάττωμα: ο ίδιος ψεύτικος φάκελος, στην τελευταία έκδοση 20.0.33, γύρισε «No usage data found», ενώ έδωσε κανονικά νούμερα στην έκδοση 18.x. Δεν το χρεώνω στο εργαλείο — τα αρχεία δοκιμής δεν είναι αληθινά αρχεία χρήσης, και η τελευταία έκδοση προφανώς ζητά κάτι παραπάνω για να τα δεχτεί. Το γράφω ως αυτό που μετρήθηκε.

Τι δεν τρέξαμε, και το λέω καθαρά. Δεν έστησα δικό μου φάκελο δεδομένων Claude Code ή Codex για να δω πίνακα από εκείνες τις πηγές· τα μηνύματα που περιγράφω είναι ό,τι γύρισε το εργαλείο σε μηχάνημα που δεν τα έχει. Δεν έβαλα τον MCP server μέσα σε πραγματική συνεδρία βοηθού, μόνο του ζήτησα τη λίστα των εργαλείων του. Και τα νούμερα του αποθετηρίου και του npm τα διάβασε η ομάδα έρευνας από το GitHub και το npm στις 15 Οκτωβρίου 2026, πρωί.

Ετυμηγορία

Το ccusage κάνει μια δουλειά που κανείς δεν κάνει, και την κάνει σωστά: μετράει το κόστος των agent σου από τα δικά τους αρχεία, στο δικό σου μηχάνημα, χωρίς να ζητήσει τίποτα.

Το δυνατό του σημείο δεν είναι ο πίνακας. Είναι ότι ο πίνακας σε κάνει να αλλάξεις συνήθειες. Όταν δεις ότι πάνω από εννέα στα δέκα tokens σου είναι ανάγνωση κρυφής μνήμης, σταματάς να ψάχνεις φθηνότερο μοντέλο και αρχίζεις να κοιτάς τι σέρνεις σε κάθε συνεδρία. Αυτή η μία πληροφορία αξίζει το εργαλείο.

Οι ενστάσεις είναι συγκεκριμένες και τις ξέρεις: τα ποσά είναι εκτίμηση και μπορεί να είναι διπλάσια από τον λογαριασμό σου· το Cursor λείπει· η MCP παραλλαγή είναι πίσω· σε καθαρό μηχάνημα δεν έχεις τι να δεις. Καμία δεν αγγίζει τον πυρήνα, γιατί ο πυρήνας είναι η μέτρηση, και η μέτρηση είναι αληθινή.

Το εργαλείο δεν το εγκαθιστάς· το τρέχεις με μία εντολή και το ξεχνάς. Με δεκαοκτώ πηγές σε 0,54 MB και τα δεδομένα σου να μη φεύγουν από το μηχάνημα, δεν έχεις λόγο να μη ρίξεις μια ματιά στο τι πληρώνεις. Άρχισε από εδώ:

npx -y ccusage@latest daily

Score: 9.0/10.

Πηγές: https://github.com/ccusage/ccusage · https://ccusage.com/guide/ · https://ccusage.com/guide/cost-modes · https://www.npmjs.com/package/ccusage · https://www.npmjs.com/package/@ccusage/mcp · https://github.com/BerriAI/litellm/blob/main/model_prices_and_context_window.json