Μπαίνουμε στη δεύτερη εβδομάδα προβολής, και ορίστε άλλη μία κριτική για το Venom, την επόμενη Marvel ταινία, που μάλλον δεν περίμεναν όλοι εναγωνίως. Το trailer, άλλωστε, μας είχε προϊδεάσει για μία ακόμα ‘αρπαχτή’ από την Columbia/Sony (με ολίγη από Arad  Productions).
Δε θα μπω στη διαδικασία να αναλύσω την ‘Τόλμη και Γοητεία’ σενάριο που έχουν μπλέξει τους fans η Sony και η Marvel, (μεταξύ άλλων), άλλωστε όσοι δεν ασχολούνται με αυτά καλά κάνουν. Από την άλλη, δεν σκοπεύω να το παίξω διδακτικός στους nerd-ουλες (συγκαταλέγω εαυτό). Ας πούμε με δύο λόγια ότι όλο αυτό το ‘γαϊτανάκι’ πνευματικών δικαιωμάτων που έχουν στήσει οι κινηματογραφικές εταιρίες, απλά δεν αφήνει τους οπαδούς των original comics να ευχαριστηθούν μια πιστή μεταφορά των υπερ-ηρώων τους στη μεγάλη οθόνη.
Ήλπιζα να δω τουλάχιστον ένα origin story που θα με βάλει σε ένα κλίμα action, horror sci-fi όπως αυτό-ανακηρύσσεται. Μπορεί η αναμονή για κάτι εξόφθαλμα κακό να άσκησε επιρροή τόσο ώστε να καταλήξω στο ότι η ταινία ήταν επιοικώς μέτρια.
Origin story χιλιοειπωμένο με ιδιωτική διαστημική εταιρία (if only…) να φέρνει στη Γη, στο όνομα του κοινο-ιδιωτικού συμφέροντος, έλλογες εξωγήινες μορφές ζωής με μορφή μαύρης μύξας, που λειτουργούν σαν παράσιτα σε ξενιστές δίνοντάς τους υπερφυσικές δυνάμεις. Φυσικά, κάτι πάει στραβά και καταλήγουμε σε μια σύγκρουση μεταξύ του αρχι-κακού προέδρου της εταιρίας και του πρωταγωνιστή αντι-ήρωα-ξοφλημένου-αντισυμβατικού-δημοσιογράφου-‘δικού μας’ Eddie Brock, παιγμένο από έναν αυτό-σαρκαστικότατο και μέσα στην ενέργεια Tom Hardy. Εκτός του Tom Hardy, και σε άνιση σύγκριση μαζί του, οι υπόλοιποι καλώς ή κακώς δευτεροκλασάτοι ηθοποιοί περνάνε και δεν ακουμπούν, και φυσικά μόνο ένας καλός πρωταγωνιστής δε μπορεί να σώσει μια ταινία που έγινε με κύριο σκοπό, όπως είπαμε, την αρπαχτή. Ο Hardy, πάντως, βοηθάει πάρα πολύ στην αποσυμφόρηση αυτού του βεβιασμένου κλίματος που διαχέεται σε όλη την ταινία. Εκεί που πάμε να βαρεθούμε, μας πετάει μια πληρωμένη ατάκα με τον ιδιαίτερο βρετανικό τρόπο του, και μας κάνει να σκάμε ένα χαμόγελο.
Η ταινία χρωστάει επίσης πολλά για το χιούμορ της και την απεικόνιση του Venom χαρακτήρα στο Deadpool, μια μάλλον επιτυχημένη συνταγή της Sony.
Από ‘κει και πέρα, σαν horror, η ταινία αποτυγχάνει μπροστά στις PG-13 επιταγές του Hollywood, με μέτρια για την εποχή τους και κακοφωτισμένα c.g.i. Η Sony μοιάζει να επιμένει σε αυτή την ξεπερασμένη, για την εποχή της, αισθητική με ένα βεβιασμένα ταχύ ρυθμό στα σημεία δράσης, κομμένο με ‘χιλιοειπωμένα’ στοπ-ζουμ, που μας θυμίζουν ότι ο σκηνοθέτης Ruben Fleischer μετά από ένα συμπαθές ‘Zombieland’ απλά δεν παίζει στο ‘γήπεδό’ του.
Τι απέμεινε στη μνήμη; Ένα αργόσυρτο και αχρείαστο ‘car chase’, μια αστεία σκηνή στο εστιατόριο, όπου ο Tom Hardy αποφασίζει να το ρίξει έξω ερμηνευτικά και ότι η ατάκα της ταινίας είναι τελικά το ‘Have a nice life.’
Μετά από όλο αυτό, έχω μόνο να δώσω απρόθυμα συγχαρητήρια στη Sony για τα ικανοποιητικά της έσοδα (125 μύρια!), που μάλλον δίνουν το ‘πράσινο φως’ για το γύρισμα ενός, όπως μας υπόσχεται στην σκηνή επιλόγου ο Woody Harrelson και όπως ευελπιστούμε, καλύτερου sequel. Φυσικά, μακριά από την αγαπημένη μας κόμιξ μυθολογία.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here